Go to Apple's Advice Go to Webboard

So Much in Love

at Grand Hyatt Erawan

 

 

 

 

 

พี่เปิ้ล

วันนี้เจนมานั่งจัดของเข้าคอนโด แล้วก็เจอกระดาษโน้ตจากกล่องที่รวบรวมสารพัดโน้ตและการ์ดจากพิชญ์ค่ะ กระดาษแผ่นเล็กแผ่นนี้เริ่มจะกลายเป็นสีเหลืองแล้วเพราะเก่าเก็บ แต่ข้อความในกระดาษที่เขียนไว้ พออ่านปุ๊ปเจนก็จำได้ทันที ข้อความในกระดาษถูกเขียนขึ้นเมื่อวันที่ 26 August, 2000 ที่ University of Warwick ในคืนวันเกิดของเจน ในปีแรกที่เจนกับพิชญ์คบกัน ก็สิบปีนิดๆมาแล้วค่ะ

เช้าวันนั้นเจนถูกทิ้งไว้ที่หอคนเดียว เพราะเพื่อนๆชิงจัดงานวันเกิดล่วงหน้าให้เจน 1 วันเนื่องจากวันรุ่งขึ้นเค้าจะเข้าไปลอนดอน ส่วนเจนตัดสินใจอยู่หอเพื่อรอรับโทรศัพท์จากพิชญ์ แล้ววันนั้นทั้งวันพิชญ์ก็โทรเข้ามาคุยกับเจน ก่อนจะลาไปนอนเราสองคนก็เขียนอะไรเล่นๆกัน โดยเจนเป็นคนเขียนลงกระดาษแผ่นนี้แล้วเก็บไว้กับซองการ์ดวันเกิดที่พิชญ์ส่งมาให้

ข้อความที่เขียนไว้มีดังนี้

ในอีก 4 ปี

สถานที่ Grand Ballroom, Grand Hyatt

ชุดเจน ฟูฟ่อง

ชุดพิชญ์ ทักซิโด้

ดอกไม้ กุหลาบสีขาว

วันที่ 26 ถ้าเป็นไปได้

วันนี้พอมาอ่านทำให้เจนรู้สึกเหมือนย้อนกลับไปในวันที่นั่งเขียนโน้ตแผ่นนี้เลยค่ะ แล้วก็ทึ่งด้วยว่า ตามลิสต์รายการที่เจนกับพิชญ์เขียนไว้นี่ เราสองคนทำตามกันได้เกือบหมด เพียงแค่เราแต่งงานกัน ในอีก 10 ปี และพิชญ์ยืนยันว่า “No Tuxi but Paul Smith ....” แต่เจนว่าทั้งหมดทั้งปวงนี้ก็คงเป็นเพราะโชคชะตาด้วย เพราะถ้าเราแต่งงานกันใน 4 ปีตามที่เราคิดไว้ งานของเราก็คงไม่สมบูรณ์แบบอย่างนี้ เพราะตอนนั้นก็คงยังไม่มี WeddingAnswer by พี่เปิ้ล

แล้วในที่สุด เราก็ผ่านพ้นเทศกาลพิธีการแต่งงานของเจนไปได้ด้วยดี ที่ต้องเรียกว่าเทศกาลก็เพราะว่าวันพิธีต่างๆของเจนนั้นเริ่มต้นมาตั้งแต่ วันหมั้นตอนต้นเดือนมิถุนายน และยาวนานไปถึงวันเข้าเฝ้าฯ วันรับตัว วันเลี้ยงฉลองฯ ที่มาจบลงตอนปลายเดือนสิงหาคม ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าจะมีเรื่องที่ต้องเตรียมมากมายขนาดนั้นในช่วงตลอดระยะเวลาเกือบ 3 เดือน แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้อย่างดีมากๆภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดมากๆของพี่เปิ้ล เรียกได้ว่าตอนเช้าตื่นมาก็ต้องคุยกับพี่ 1 รอบ ตอนบ่ายอีก 1 รอบ และยิ่งใกล้ๆวันงานในแต่ละช่วง ยังมีแถมรอบค่ำหลังข่าวประจำวันอีก 1 รอบ นี่ยังไม่นับรวมเมลล์ที่เราส่งหากันนะเนี่ย

 

 

เจนจำได้ว่าเมลล์ไปหาพี่เปิ้ลทันทีหลังจากได้เข้าไปเจอเวบ WeddingAnswer.com ของพี่เปิ้ลครั้งแรกเมื่อเกือบ 1 ปีก่อนงานแต่งงาน จากนั้นก็นัดคุยกันและตกลงทุกอย่างในเวลารวดเร็ว เพราะเจนรู้สึกได้ตั้งแต่ที่เห็นผลงานในเวบพี่ และผลงานเพิ่มเติมที่พี่เอามาให้เจนดูในวันที่เราเจอกัน รวมทั้งข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับพิธีการจีนซึ่งพี่เปิ้ลรู้ดีมาก เจนก็รู้สึกสบายใจ หายกังวล ซึ่งเจนว่า เจนคิดไม่ผิดจริงๆ เพราะตลอดเวลาของการเตรียมงาน พี่เปิ้ลคอยให้คำแนะนำอย่างดี ตั้งแต่การเลือกโรงแรมสำหรับงานหมั้นในโรงแรมแรก และการแนะนำให้เปลี่ยนโรงแรมในช่วงบ้านเมืองไม่สงบ ซึ่งพี่เปิ้ลให้คำแนะนำและคอยประสานกับทางโรงแรมให้เจนอย่างดี ทำให้งานหมั้นผ่านไปได้ด้วยดีมากๆ งานก็สวยถูกใจเจน ขนาดป่าป๊าและหม่าม๊าของเจนยังยิ้มไม่หุบเลย ทั้งยังเรื่องงานรับตัวซึ่งพี่เปิ้ลอุตสาห์มาเป็นธุระจัดหาสถานที่และวางแผนงานให้เจนทั้งๆที่เป็นเรื่องนอกเหนือจากความรับผิดชอบของพี่เปิ้ลตามที่เราได้ตกลงกันไว้

ขอบคุณพี่เปิ้ลสำหรับไอเดียเก๋ๆที่พี่แนะนำให้เจนสำหรับการจัดงานเลี้ยงฉลองฯตอนเย็น เป็นงานที่สวยงามมาก และทำให้เจนมีความสุขทุกครั้งที่ได้เปิดรูปดู ทุกวันนี้แขกที่ได้ไปร่วมงานยังพูดถึงงานเจนกับพิชญ์อยู่เลยว่า ตกแต่งห้องได้สวยมาก ดอกไม้เยอะมาก อาหารอร่อยมาก เพลงเพราะมาก ก็ทุกอย่างพี่เปิ้ลช่วยเลือกให้ทั้งนั้น พี่ทำให้เจนเป็นเจ้าสาวที่เหนื่อยน้อยที่สุดเพราะแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลย ขอบคุณพี่เปิ้ลที่ทำให้วันงานวันนั้นผ่านไปได้ด้วยดี ถือเป็นงานเลี้ยงฉลองสมรสฯ และงานฉลองวันเกิดที่เจนมีความสุขที่สุดและจะจดจำไปชั่วชีวิตค่ะ

พี่เปิ้ลจ๋า ขอบคุณมากนะคะสำหรับคำแนะนำที่ดีๆทุกอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งขอบคุณมากๆที่พี่ได้ทำความฝันของเจนให้เป็นจริงในที่สุด เป็น surprise วันเกิดที่เจนไม่คาดคิดว่าจะได้แล้ว.....พี่ทำให้สิ่งที่เคยค้างคาใจเจนหมดไป ทำให้เจนรู้สึกไม่ขาดอะไรอีกแล้ว

วันเกิดเจนปีนี้เป็นปีที่แปลกเพราะปกติพิชญ์จะ HBD ให้เจนตั้งแต่ตอน 00.00 น . ของวันที่ 26 สิงหา ของทุกปี ด้วยวิธีการต่างๆไม่ว่าจะโทรหา ส่งเมลล์ ให้การ์ดเป็นคนแรก ไม่เคยยอมให้ใครมาชิงตัดหน้าไปได้ แต่ว่าปีนี้เงียบสนิทเที่ยงคืนไปแล้วก็ไม่โทรมา เจนก็แอบคิดในใจว่า พิชญ์คงจะลืมเพราะว่าวุ่นๆกับการเตรียมงานฉลองฯ หรือไม่ก็อาจจะมาแนวใหม่ มาบอก HBD เจนเป็นคนสุดท้ายของวันก็ได้ เจนก็ได้แต่คิดจนยุ่งๆตัวเองก็ลืมไปแล้ว นึกได้อีกทีตอนนั่งแต่งหน้าที่เพื่อนๆขึ้นมาอวยพรวันเกิด แต่แล้วก็วุ่นๆกับการเตรียมตัวจนลืมไปอีกรอบ ยิ่งตอนอยู่บนเวทียิ่งลืมเสียสนิทเพราะเจนมัวแต่กำลังคิดเตรียมคำพูดและวุ่นกับการถือไมค์ รอพิชญ์ที่กำลังพูดขอบคุณอยู่ ซึ่งพิชญ์ก็พูดขอบคุณนานมาก แล้วก็พูดได้ดีด้วย พอพิชญ์กล่าวขอบคุณจบ เจนเองก็รู้สึกสบายใจและโล่งใจมาก จนกระทั่งพิธีกรให้คุณพิชญ์เริ่มพูดอะไรบางอย่าง ช่วงเวลานั้นเจนก็รู้สึกงงๆ เพราะว่าเจนลืมไปเรียบร้อยแล้วว่า วันนี้คือวันเกิดตัวเอง

 

 

โปรดติดตามหน้าต่อไป